| تبليغات | X |
 |
 |
|
| هرآنچه که پیش آید |
|
جز غم چه کسی سراغ من گیرد
جز گریه که ام سحر برانگیزد جز یاس چه شوق دگری دارم جز آه چه از دلم خیزد ای باده ناب نوش مستان باشی همواره ندیم هوشیاران باشی ما باده ومی را به خماری بردیم کی مرهم درد غم نهادان باشی
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه پنجم دی 1387ساعت 12:52 توسط هوم |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
|
| نوشته های پیشین |
|
اردیبهشت 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 |
|
RSS
|