چه خسته و خموشم  و چه بی گداز و بی خروش

از این خمار مستمر    نمانده عقل ،رفته هوش

نه های و هوی  بی خودی نه دانش وکرامتی

به کوچه های شهر کو  قلندران می فروش

نه بیقرار یار خود نه بسته نگار خود

نه بی خیال زندگی  نه  چون غلام سختکوش

منم به روزمرگی  اسیر و سر سپرده  سخت

ز عاشقی به جز هوس دل مرا  نمانده توش

 ازین  پلید  زندگی کناره گیر جان من

وگر نداری این توان دهان ببند کن خموش 

زحسرت ،آه  عمر من   سیاه شد تباه شد

خدا کند که بگذرد زمن  خدای  جرم پوش 

http://hejagyan.blogfa.com/

انتخابات هم که مالید

باین رد صلاحیت ها دیگه کی حوصله داره تو انتخابات شرکت کنه